ഹ്രിദയത്തിൽ എന്തെല്ലാമോ കൊത്തിവലിക്കുന്നു

മഴക്കാറുമൂടിയ മനസിൽ

കാരണമില്ലാത്ത വിഷാദവും

പരിഹാരമില്ലാത്ത ആകുലതകുളും 

എന്നെ കടീച്ചുകീറുന്നു....

എന്നിലെ എനിക്കറിയാത്ത

എന്നാൽ എന്നിൽനിന്ന്

അടർത്തിമാറ്റാനാകാത്ത

ഞാൻ പുറത്തുവരുന്നു...

വേർപാട്

നിന്നോടുള്ള വെറുപ്പിനാല്ലല്ല

ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്നു ഓടിയകന്നത്

മറിച്ചു ഞാൻ നിന്നിൽ അലിഞ്ഞുപോകും

എന്ന പേടിയിലാണ്...

ചാറ്റൽ മഴയത്ത് നടൂത്തറ പാടത്തുകൂടെ ബൈക്ക് ഓടീച്ചു നടക്കാൻ തോന്നുന്നു...
വീട്ടിലേക്കുള്ള മരം പെയുന്ന ഇടവഴിയിലൂടെ നടക്കാൻ തോന്നുന്നു....
വരാന്തയിലിരുന്നു മഴ നോക്കി ചൂടുള്ള ചായ ഊതിയൂതി കുടിക്കാൻ തോന്നുന്നു....
വിലങ്ങന്റെ മുകളിൽ പോയി നാലുപാടും പെയുന്ന മഴ കാണാൻ തോന്നുന്നു.....

മരം

മരം
നീ ചിറകറ്റു വീണപ്പോൾ എന്നിൽ അഭയം തേടി
ഇന്നു നിന്റെ ചിറകുൾ വളർന്നു 
ഞാനോ ചിതലരിച്ചു ദ്രവിച്ച 
അടുത്ത കാറ്റിൽ നില്ലമ്പറ്റാനുള്ള ഒരു മരം മാത്രം

പഴയ കാൽമുഖി പറഞ്ഞത്

ഡാ നീ എന്തിനാ കുടിക്കണത്?

വെറുതെ ഒരു രസത്തിനു

കുടീച്ചോ ബിയർ മതി അതും രണ്ടെണ്ണത്തിൽ കൂടരുത് പിന്നെ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ എന്നെ വിളിക്കണം..

ങ്ങേ അതെന്തിനു? ബോധം പോയോന്നറിയാനാണോ?

കുറച്ചു കള്ളൂ ചെന്നാലേ നീ ഒന്ന് റൊമാന്റിക്കാവു....